Namaste!

In deze speciale uitgave blikken we terug op het bezoek van Titia en haar collega’s van het UMC Utrecht aan Nepal van afgelopen maart. Mariëlle, een van de vrijwilligers heeft een verhaal geschreven over hoe zij haar verblijf in Nepal heeft ervaren. Ook blikken we vooruit op het aanstaande bezoek aan Nepal van Annelies samen met vrijwilliger Isa – ze vertrekken in november!

Figuur 1 Een sfeerimpressie van een ’train the trainer’.

Titia en collega’s (ook werkzaam bij het CTB – centrum voor thuisbeademing, Utrecht) hebben in maart 2024 trainingen gegeven bij verschillende zorginstellingen in Kathmandu. De trainingen waren met name gericht rondom beademingszorg en wat alles wat daarbij komt kijken, met hierbij een stuk theorie met aansluitend praktijk. Het concept ‘train the trainer’ vinden wij erg belangrijk. Op deze manier dragen wij iets bij aan het Nepalese systeem zonder een afhankelijkheid te creëren. De diverse trainingen van Titia en collega’s werden goed ontvangen.

Verhaal van Mariëlle, een vrijwilliger

Mijn weken Nepal zitten erop. Op weg naar huis genoeg tijd om na te denken over wat ik ga vertellen wanneer mensen vragen hoe het was. Mijn collega’s blijven nog een week en gaan o.a. neushoorns spotten in Chitwan National Park. De Nepalezen zijn vriendelijk en gastvrij. Maar hebben het zwaar en weinig toekomstperspectief. Veel verscheurde families, want als de gelegenheid zich voordoet vertrekt een ouder of kind naar het buitenland in de hoop op meer geld. Wat wel begrijpelijk is als de taxichauffeur vertelt dat hij die dag 1 ritje heeft gehad in 12 uur tijd van 500 roepies (3,50 euro) en je 1 kamerhuur voor het hele gezin 10.000 roepies per maand is. Kathmandu, waar de straten verrassend schoon zijn, maar de rivier 1 grote vuilnisbelt blijkt (met daarbij behorende lucht). Waar boeddhisme en hindoeïsme naast en door elkaar worden beleefd. Er mensen zijn, als Samrat, die zich inzetten voor de allerarmste en geloven in vooruitgang, ook al gaat het langzaam. Maar waar de projecten die veelbelovend lijken, vooral afhankelijk zijn van foundations en donaties. De regering soms corrupt blijkt en de steun voor bijvoorbeeld schoolkinderen volstrekt willekeurig lijkt.

Met onze scholingen hopen we te hebben bijgedragen aan kennis op de werkvloer en voor de verpleegkundigen is een papier waarop staat dat ze scholing hebben gevolgd een opstapje naar een vaste baan. We hebben gepoogd kennis en materialen te brengen die voor hen meteen toepasbaar zijn en gaan dit vervolgen in de toekomst. Want ook dat is soms een probleem dat er vanuit het westen materialen worden gedoneerd waar ze niets mee kunnen en vervolgens in het magazijn verdwijnt.

De trekking was een avontuur waar we onszelf hebben overwonnen. Het weer was niet zoals we hadden verwacht,de kou maakte het mentaal zwaar. Maar we did it! Euforie overheerste op de top. De bergen zijn majestueus. Respect voor onze lieve gids en trouwe dragers, zij maakten dit mogelijk. Ook dat gaf een dubbel gevoel, we bezorgden ze werk maar vooral de uitrusting van de dragers was niet veilig voor in de sneeuw. Het loon is niet toereikend om bij 1 van de vele trekkingwinkels in Kathmandu schoenen met profiel te kopen (nep of echt) dus dan maar sokken over je schoenen tegen het uitglijden. In de bergen ga je 100 jaar terug in de tijd, alles maar echt alles gebeurt met de hand. En elk gezin is vooral zelfvoorzienend (houtvuurtje, tuintje voor groente, kippen voor de eieren en geiten voor melk en vlees). Maar waar je ook komt overal word je welkom geheten met een welgemeend Namaste en een glimlach. Als collega’s hebben we het goed gehad met zijn vijven bleken we een goed team; serieus als het moest, een lach op zijn tijd en een opbeurend woord als het even zwaar was. Gelukkig zijn er veel mensen die bouwen aan een toekomst voor Nepal. Ik vlieg terug en wie weet kom ik toch nog eens terug want er is nog veel te doen en te ontdekken O ja, als enige land ter wereld is hun vlag niet vierkant of rechthoekig.

Figuur 4 Van links naar rechts: Janet, Liena, Samrat, Titia, Mariëlle en Ina.

We zijn dankbaar met de grote donatie die we hebben ontvangen van de firma Löwestein. We ontvingen een beademingsapparaat (Figuur 2 en 3) en een groot aantal beademingsmaskers. Het apparaat zal ingezet worden bij zieke Nepalezen die tijdelijk ondersteuning nodig hebben van beademing en deze zorg zelf niet kunnen betalen. De begeleiding van de beademing zal gebeuren vanuit MeRO. De maskers zijn deels uitgegeven aan een ziekenhuis die ze kan inzetten wanneer het nodig is en de rest van de maskers in MeRO.

Annelies en vrijwilliger Isa zullen in november afreizen naar Nepal om hulp te bieden. Erg bijzonder dat wij voor het eerst een vrijwilliger mogen ontvangen met een niet medische achtergrond. Isa heeft ervaring met projectmanagement en financiën. Het is fijn om als stichting verder te bouwen en te streven naar een duurzame en stabiele basis.  

Tot slot: Onze nieuwe Nepalese verkoopartikelen voor het najaar zijn weer onderweg naar Nederland. De najaarscollectie zal bestaan uit nieuwe sjaals, slingers, vredesduifjes en heel veel kerststallen. 

Bedankt voor jullie betrokkenheid in en ondersteuning van onze stichting. Dit maakt dat we elke keer weer verder kunnen!

Hartelijke groet namens het bestuur van Stichting Care4Nepal

Martha McAndela, Titia Boers, Annelies Herikhuisen 


www.care4nepal.com 
Rekeningnummer: 
Stichting Care4Nepal
NL52INGB0008 5688 40
RSIN: 858538350

Ontdek meer van Care4Nepal

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder